از ديشب به جمع بيننده‌هاي سريال‌هاي خارجي اضافه شدم. سريال معروفي كه درجه‌ كيفي كمتر از LOST دارد و تقريبا ۱۴ فصل است.  قبلا فيلمش را ديده‌ام و برايم جالب بود. اين سريال  از آن دست سريال‌هاي، آمريكايي غليظ است با حفظ شئونات اخلاقي. (نوشتم كه دوستان با ديدن عنوان سريال وحشت نكنند، هر چند وقتي مخملباف هم فيلمي با عنواني نزديك به همين فيلم ساخت همه اسمش را تغيير دادند تا ديگران وحشت نكنند).در هر حال قسمت اول آن را در شلوغي آمد و شد مهمان‌ ديدم .جالب و سرگرم‌كننده بود و وقتي اولين پلانش را ديدم مطمئن شدم كه تا آخرش يك تيك پيش مي‌روم. نمي‌توانم پنهان كنم كه از دنياي من دور است ولي وقتي مشكلات اين زنهاي نيويوركي را ديدم به كوچك بودن دنيا خنديدم... 

 

 

روزهاي خواب‌آلوده‌اي دارم، تا دير وقت بيدارم و صبح‌ها خواب مي‌مانم. تا پل مديريت پياده مي‌روم چون ماشين گيرم نمي‌آيد. شلخته و بي حوصله‌ام . هوا و رنگ آسمان اذيتم مي‌كند اما نم بارون اشكم را در مي‌آورد.

حوصله ندارم و تند شده‌ام.حواسم به همه چيز هست و مغزم دارد كم مي‌آورد...هر روز دعا مي‌خوانم، مسير خانه تا سركار، مسافرها تعجب مي‌كنند و به غير از روزهاي اول ديگر اين برايم عادي شده است...تصميم دارم نماز بخوانم و زندگي‌ را بسپارم به او ،اگر نترسم

ديشب مي‌خواستم به يكي از دورترين آدمهاي زندگي‌ام اس،ام،اس بزنم كه برايم دعا كند، شايد دعايش مي‌گرفت، اما نزدم، مثلا آدمها از هم چه مي دانند كه براي هم دعا كنند...

دعا می کنم امسال سال تندرستی برای خانواده ام باشد و شاد باشند و من همیشه اونها را کنار خودم داشته باشم.دعا می کنم که امسال قدرت تشخیص بهتری بهم بدی و بیش از پیش حامی من باشی.دعا می کنم امسال اتفاقات جدیدی برایم داشته باشد و آدمها رو هم بهتر بشناسم.دعا می کنم همیشه چیزهای جدیدی بهم یاد بدی.

آمین آمین آمین آمین آمین